((و وصّینا الانسانَ بِوالدیه احساناٌ حَملتهُ امُّه كرهاٌ و وضَعته كرها وحَملُه و

فِصالُه ثلاثون شهرا))  ( سوره احقاف آيه 15 ) 

               دستتان را بوسه مي زنيم ، روزتان مبارك . . .

دَي      

  اَلا اي دَي تــو هسِّش تار و پـودُم                         تــو هسِّش هستي و ايمان و جونگُم

  زشيره ي جونگ خوت بَر مَه گُت اُتكِرد                   چه زحمت ها كه بَر خوت حاصل اُتكِرد

  شُو و روز هسِّنِش پابـنـد بـهنَـه                            لالالالا تَـگـو اي دَي تـو بَـر مَـه

  شُو و روز و تِـه سـرمـا و تِـه گـرمـا                         لالالالا تَـگُــو تــــــو بـي تـمـنّـا 

  گُت اُتـكه بَر مَه تـو بـا رنج و زحمـت                       خـــدا اُتـادِي بهشت و باغ جنّـت 

  بـه قربـان غـم ديـريـنـه ي تـــو                             هَمَه عشق و صفا در سينه ي تو

  بـه زيـر بار مِحنت خُردُت اُمـكِـرد                            جوانيت اُمـبـو يكسر پيـرت اُمـكِـرد

  بـه پـاس زحمـت و رنـج و عذابُــت                         خـــدا اِيـگُـو نِـگُـم اُف در جوابُـت

  بـدا اي دَي هُـنِـه بر چشم مَـه پات                        بـبـو جـونـگم فـــــداي نـام زيبات

  به حق اي دَي بهشت در زيـر پـاتِـن                       كه نـاطـق تا قـيـامـت جـان فـداتِـن

خووُم با تو آرومِن چیشُوم خورَمَک اینیگ

شووُم چُنِ روز اُتکِه تو از وختی که هُنسِش

کوچیمو إقَد روشنن که شوپَرَک اینیگ

سفره ای که تو مهمونش بوِش سیر اَکُن زود

عطر تو اَلِه سفره بیا نون کپک اینیگ

هارمای لَبُت هرکی مزه بکن زود اَفَهمی

دوشابی دِبشِن که خلالو و خَرَک اینیگ

شوو مَه قشنگ بُدِه فقط با دو ستاره

شادم که ستاره ی که مَه اُمهِن فلک اینیگ

یک چی تَزاَگوم وختی تو نِهسِش پَـتَـهورم

انگار رمضونگ هونده و سفره خَرَک اینیگ

آروم و زلالن چُنِ برکه دو نگاهُت

از جنس نگاهین که قصد گول و کلک اینیگ

از وختی که هُنسِش دل اَتِه سینه اَرو کَت

یک وَخت مَزن حرف چِدَه دل پِتَک اینیگ

عبدالرضا مفتوحی (بازگردانی به گویش رویدری)                 

مرا با گردش صحــــرا چه کار است

چه کارم با گــــل و باغ و بهار است

درآبادی گلــــی دیدم که تا حــــشر

به پیشم سرو و سنبل هردو خار است

چه حیف باشد که ایام بـــهاری

کنم از هـجـــــر تـــو ناله و زاری

دلم دارد هوای دشـــــت و صحرا

ولــــــی اما بدون تو چــــطوری

                              شعر : عزیز علی نیا (30/12/1391)

  به نام خــداوند نخل و قلم                    خــداوند بَرکو و سَیخ و سَلَم

  خـداوند کَمپُـر ، خـداوند دِس                 خـداوند عــشق و خداوند حس

  خـدایی که بُـنگر پـر از آب کرد                سـر زلـف خوبان پر از تاب کرد

  خـدایی که از خاک خِـهر آفــرید              بـه قلب جـوانان مـهر آفــرید

  خـدایی که رویدر عسل کرده است         بـه جمع خـلایق مثل کرده است

کــسی نـیـگ که بـشـنـوی پَـی دل خُــوم داد اَزِتــام

دل کَــواب بــو از فــراق و غـــمِ هـجـران گُـلُـم

غـم عـشـقُـت به دل خــوم چُــنِ فـرهــاد  اَزِتــام

شــووُم چــون روز بـــو تــا تـــو هُــنــدِش

غـــم دل جـــمله سوز بـــو تـا تـــو هُــنــدِش

دلـــوم شــاد و چــیـشـوم روشـن بــه رویــت

چــراغ قـلـبـم افـروز بـو تـا تـو هُــنــدِش

بر تو اُمگو صبر بکن که مَه اَهُندام ، چِدِش

روزُم از دوری خُوت اُتکه چُنِ شام ، چِدِش

تــــو نـگاهــی تَـدِل ناطق بیـچـاره نِـکِـه

باوجودی که تَفَهمی مَه اَمُردام ، چِدِش

تو که قصد چِدَه اُتدِن برچه بی تابی تَـکِـه

از غـم عـشق تَگو وُ وا دِل مَـه بـازی تَـکِـه

وختی اُتفَهمی دل اُمدا و مَه عاشِخُت بُسِم

چِــدِش و بـر مَـه وِل اُتکه سر ناسازی تَـکِـه

قــرار اولی جـــانُم تَیــادِن ؟

نــگاهُـت بی قـرار و باصفــا دِن

نــگاه نــاز تــو برقـی شَزَت که

هنـــوزم که هنــوزن مَــه میــادِن !

                                         (یکی از دوستان)

  خَـشی تَــواردِه در بَـرُم

   بُـسِم چُـن شاهزاده ای

   اُتـنَده تاجی بـر سَـرُم

  بُــدِش تــمام دلــخَشیـم

  شـادی و شـور زنـدگیــم

  دور بُــدِم از غــصه و غـم

چُـــنِ زمــان بــچـگـیــم                                                  

  وخـتی هُـنِـش مَــتِـه وجــود

  بُــدِش تمـــام تـــار و پــــود

  پُـر بُــدِه جسم و جــون مَــه

  از نـغـمـه و شعــر و ســرود

  درد و بلات بــه جـــون مَـــه

  عــجین بُــسِش با خون مَــه

  غـیــر از تو اُمـنَـی بـَر کسی

  عــزیـــز مهــــربـون مَـــه

  هِـزگَه تــو بــر مَــه وِل مـکن

  جــبر و ستـــم مَــدِل مــکن

  بی آرایش جُـــهونگ هِسِـش                                   ترانه سرا : عبدالخالق فرخزاد (بی قرار)

  إِکَد بَـر خُــوت خوشگل مــکن                                    خواننده : فهیم محمودی / آلبوم ستاره

                                                               لینک دانلود : کــــلیـک

تبسم زلال

نگاه لطیف

صدایی را که هزاران برکه

انتظار رسیدنش را

پرسه می زنند

باید تـر شد

باید خیس

باید لطافت باران داشت

و نگاهی عمیق به سبزه

روئیدن در راه است . . .           (استاد علاءالدین عزیزی)